Լինում է չի լինում երկու եղբայր են լինում, մեկը Խելոք մյուսը Հիմար, Խելոքը հիմարին միշտ չարչարում է, մի օր էլ Հիմարը գալիս է և ասում,«եղբայր էլ չեմ ուզում քո հետ ապրել, իմ կեսը տուր գնամ առանձին ապրեմ»։ Խելոքը համաձայնվում է, «միայն դու ապրանքը ջուրը կտանես»։ Հիմարը համաձայնվում է, ապրանքը ջուրն է տանում և ետ գալիս։ Դուռը բացում է տեսնում մի հիվանդ մոզի կա, հիմարը որոշում է որ մոզին ծախի ։Անցնելիս է լինում մի ավերակի մոտով և կանչում է «ամոզի արի հե՜յ»։Ավերակը արձագանքը կրկնում է«հե՜յ»։ Հիմարը կանգնում է«իմ հետ ես խոսում հա» «հ՜ա»։« Մոզին ուզում էս »ասում է հիմարը, «ե՜ս» «քանի կոպեկ կտաս» «տա՜ս» «հիմա կտաս թե չէ» «չ՜է» լավ մյուս անգամ կգամ որ վերցնեմ։ Մյուս օրը հիմարը գնում է փողը վերցնելու, բայց ավերակը հիմարին փողը չի տալիս, հիմարը հենց մի փետ է վերցնում և մի քանի հարված անում, քարերը վեր են բարձրանում և հիմարը տասնում է որ պատերի մեջ կա ոսկի, հիմարը ոսկին վերցնում է և գնում տուն։ Խելոքը ծիծաղելով հարցնում է « հը փող տվեց» ։Հա տվեց, դեռ չեր ուզում տար», հիմարը ոսկին հանում է և ցույց տալիս խելոքին, խելոքը աչքերը չորս է անում և ասում հիմարին,« որ էստեղից քեզ եմ նայում տկլոր էս, ոսկին տուր քեզ համար շոր առնեմ»։ Հիմարը շորի անունը լսում է և ոսկին տալիս է խելոքին, խելոքը հարստանում է բայց հիմարի համար շոր չի առնում, հիմարը որ տեսնում է գնում է գանգատվելու։ Բայց ոչ ոք չի հավատում նրան, բոլորը հիմարի վրա ծիծաղում են, խելոքն էլ բոլորի հետ ծիծաում է։
Սիլվի Պետրոսյանի բլոգ 